متن شعر

سودای دل

سودای دل



سودای دل

((مــن که با صـد داغ پـیدا ساخــتم
سوخــتم از داغ نــا پیــــدای دل))
داغ دل را با تو گو یم چون تویی
آ شنـا بـا غصه و غمهـــــای دل
دل اگر از داغ و غم ویرانه شد
نیست غصه تــا تویی همپـای دل
داغ دل را با تو گفتن عالمی است
بشنو از من اینک از ســـودای دل
دل اگر چـــه ما من غـمها شده
تــا نبا شــد غـــم نبا شــد جـــای دل
دال دل داغ است و لامش لاف عشق
داغش از من ، لافش از همتای دل
یارب آ خر من چه کردم کاینچن
گشتـــه ام آواره در صحـــــرای دل
در دل هر کس بود صد شور و عشق
سهـــم مــن شــد بی قراریهــــای دل
آنکه از مــن بــرده آرام و قرار
گشتــه اینــک ما یـه غمهـــــــای دل
هیچ کس چون من نکرده اینچنین
خویــش را سر ما یــه فــــردای دل
آنچنا ن این زنـدگـی قلبـم فســـرد
تــا شکستـــــم اینچنیــن در پـــای دل
کارمن هر روز و هر شب این شده
عشق بـــازی بـــا دو بیتی هــای دل
روز را با داغ دل می ســــا زم و
شب بســا زم بـا غــم و ای وای دل

(بیت اول از رهی معیری)
تعداد دفعات مشاهده: 347