گشایش بازارهای بین المللی با توسعه ناوگان حمل و نقل

1397/09/26 - 06:44:00 ق.ظ
گشایش بازارهای بین المللی با توسعه ناوگان حمل و نقل

به گزارش گروه اطلاع رسانی ایرنا، نقش حمل و نقل در رشد و توسعه اقتصادی یک اصل انکارناپذیر است و باید توجه به این مهم در صدر برنامه های مسوولان برنامه ریز قرار بگیرد. از این رو بایستی اذعان داشت که یکی از ابتدایی ترین راه حل های موجود برای حل این معضل رو به رشد در ارتقای مناسب و کارآمدِ وضعیت حمل و نقل عمومی باشد.

بر پایه اظهار نظر کارشناسان نزدیک به هشت درصد از تولید ناخالص داخلی کشور مربوط به این بخش است، بنابراین از این حیث حوزه حمل و نقل باید از توجه خاصی میان سیاستگذاران اقتصادی برخوردار باشد زیرا استفاده بهینه از حمل و نقل عمومی از مزایای بسیاری مانند حمل ونقل گسترده و تبادل کالاها در بخش ترانزیت، حفظ محیط زیست، بهره وری بالای مصرف انرژی و همچنین کاهش آمار سوانح و کشته های جاده ای برخوردار است.

با نگاهی گذرا بر کارنامه کاری ناوگان حمل ونقل عمومی کشور می توان به این مهم دست یافت که وجود کاستی هایی مانند پایین بودن میزان بهره وری لازم، عدم وجود ساختار مناسب در امر کنترل و افزایش ایمنی، عدم استفاده مناسب از ظرفیت های موجود برای جذب سرمایه های بخش غیردولتی و سرمایه های خارجی، بالابودن عمر متوسط ناوگان حمل و نقل عمومی، سهم بالای وسیله نقلیه شخصی در سفرهای درون شهری و عدم توجه به شاخص های اجتماعی نظیر کیفیت خدمات و رضایت مردم در برنامه ریزی های حمل ونقل موجب عدم توفیق این ناوگان شده است.

در چندسال اخیر سعی بر توجه ویژه در این حوزه از طرف مسوولان امر مشهود است اما هنوز تا رسیدن به حد ایده آل در این حوزه فاصله بسیاری وجود دارد زیرا در مقایسه به جایگاه حمل و نقل کشور با دیگر کشورهای پیشرفته می توان به این مهم دست یافت که در آن جوامع استفاده از حمل و نقل عمومی برای آحاد مردم فارغ از مساله معیشت زندگی امری نهادینه شده است. باید گفت که استقبال مردم از حمل و نقل عمومی منوط به ارتقای کیفیت خدمات و همچنین فرهنگ سازی بهینه دارد و توسعه تاریخی ترابری شهری کشور نشان دهنده کندی رشد سیستم های حمل و نقل همگانی است، از این رو توصیه می شود برای جلوگیری از معضل آلودگی هوا و تخریب بی رویه محیط زیست مسوولان اقدامات اساسی را در این حوزه انجام دهند.

پژوهشگر گروه اطلاع رسانی ایرنا به مناسبت روز حمل و نقل، در گفت وگو با «محمد حسین قنبرنژادی» کارشناس حوزه حمل و نقل و مدرس دانشگاه، تاثیر بهینه سازی این صنعت را بر دیگر بخش ها از زوایای مختلف بررسی کرد. در ادامه این گفت وگو را می خوانیم.

** حمل و نقل عمومی بزرگترین شاخصه توسعه اقتصادی
رشد حمل و نقل عمومی می تواند به عنوان یکی از تاثیرگذارترین مولفه های بخش اقتصادی باشد زیرا بیشترین تعداد شاغلان در این حوزه فعالیت می کنند، از این رو گسترش و توجه به ناوگان حمل و نقل، راه های باز شدن به بازارهای جهانی را می گشاید و توجه به آن سبب تشدید رقابت میان تولید کنندگان داخلی و خارجی می شود. در اینجا لازم است از حرکت‌های اقتصادی و نوآوری‌های تولیدی در کشورهای خارجی تجربه کسب کرده و با به روزرسانی رویه های سنتی تولید داخل را افزایش داد. بنابراین رشد اقتصادی به طور فزاینده ای با تحولات حمل و نقل مرتبط و نیازمند فعالیت های زیربنایی است. زیرساخت های حمل ونقل و شبکه های متصل با سطح بالایی از توسعه همراه است. هنگامی که سیستم های حمل ونقل کارآمد می شوند که فرصت‌ها و مزایای اقتصادی و اجتماعی را فراهم ‌آورد و در نتیجه به آثار مثبت فزاینده نظیر دسترسی بهتر به بازار، افزایش اشتغال و سرمایه گذاری منجر شود. توسعه ناوگان حمل و نقل امکان صادرات کالاها را به بازارهای بین المللی فراهم می آورد و تولید و مبادله آنها را آسانتر می کند.

** استفاده از حمل و نقل شهری در راستای کاهش معضل ترافیک و آلودگی هوا
در جهت حل و مهار معضل هایی همچون ترافیک و آلودگی هوا باید مردم را که به عنوان اصلی ترین استفاده کننده از وسایل نقلیه شناخته می شوند در اجرای طرح های مربوطه مشارکت و آموزش داد. مسایلی چون وضعیت اقتصادی، میزان رعایت قانون و اولویت های پروژه های عمرانی حمل و نقل شهری بر کیفیت زندگی مردم تاثیر گذار است و همچنین حل موضوع هایی مانند بیکاری و مهاجرت نیز بر سیستم حمل و نقل شهری اثر قابل توجهی دارد. در کلان شهری همانند تهران همه مسایل حمل و نقل مربوط به ساکنان این شهر نیست بلکه بخش عمده آن به حومه های پایتخت نیز مربوط می شود که در این زمینه شهرداری باید با همکاری دیگر نهادها اقدام هایی را در جهت بهینه سازی در کل استان تهران انجام دهد تا این گونه معضل ها حل شود.

** پیاده سازی طرح های مانند استفاده از وسایل عمومی شهری
گفتمان واحد و همکاری همگانی می تواند مشکلات حمل و نقل شهری را در تمامی سطح کشور حل کند که این موضوع سبب ارتقای فرهنگ عمومی و حل معضل های اقتصادی نیز خواهد شد. توسعه مترو، استفاده از دوچرخه، پیاده راه سازی و ... از جمله مواردی هستند که می تواند به این مهم کمک کند. البته هر یک از این اقدامات باید بجا، به موقع و به اندازه کافی وجود داشته باشد و صورت بگیرد.

ساماندهی حمل و نقل شهری با مشارکت دادن مردم در مدیریت شهری رخ می دهد زیرا این مساله مانند احداث ساختمان نیست که تنها افراد خاصی درباره آن تصمیم بگیرند و بعد انجام دهند بلکه به یک عزم همگانی نیازمند است. اختصاص بودجه لازم در جهت گسترش و ارتقای ناوگان عمومی نیز از جمله مواردی است که می تواند موثر واقع شود.

در کلان شهرها، حق سفر و حرکت جزیی از حقوق شهروندی محسوب می شود که مسوولان و دست اندرکاران به منظور حفظ سلامت مردم و سرمایه های زیست محیطی باید به آن توجه بیشتری کرده و در ارتقای کیفیت آن تلاش بیشتری را انجام دهند. ارتقای کمی و کیفی حمل و نقل عمومی و ترغیب مسافران و شیوه های مختلفی که دنیا آن را تجربه کرده است می تواند کشور را به استانداردهای لازم برساند. بدون شک استفاده از وسایل نقلیه شهری فقط نیاز به فرهنگ سازی دارد اما فقط یک بُعد آن مربوط به فرهنگ و ابعاد دیگر آن مربوط به مسوولان می شود تا راهکاری به شهروندان ارایه کنند تا اینگونه بتوانند رضایت شهروندان را از هر لحاظ به دست آورند.

** بهینه سازی حمل و نقل جاده ای در جهت کاهش تصادفات جاده ای
وزارت راه و ترابری مهمترین نقش را در کاهش میزان تصادفات رانندگی دارد. با توجه به اینکه اجرای برخی از پروژه ها مستلزم هزینه های بسیاری است اما این وزارت خانه باید اهتمام خود را در راستای برطرف کردن نقاط کور جاده ای به کار بندد تا به کاهش تصادفات جاده ای منجر شود. تولید و ورود اتومبیل‌های جدید، سفرهای مردم در ایام تعطیلات و اینکه رانندگان تبحر کافی ندارند از جمله مواردی به شمار می رود که با عملیات راه‌ سازی و حضور همه جانبه‌ نیروی انتظامی می‌توان به کاهش تصادفات کمک کرد.

** توسعه بزرگراه های شهری و بین شهری
با بالا رفتن جمعیت در برخی کلان شهرها در اثر مهاجرت بی رویه توسعه بزرگراه های شهری می تواند از معضل ترافیک بکاهد که این مهم مستلزم برنامه ریزی دقیق و کارآمد است. قطارهای زیرزمینی بیشترین سهم را در حمل و نقل عمومی دارند که به وسیله آن شهروندان در مدت زمان کمی به مقصد می رسند و از به وجود آمدن ترافیک سنگین و آلودگی هوا و مشکلات عدیده دیگر می کاهند. مترو نیز باید همانند اتوبان یا خیابان ها برپایه افزایش جمعیت توسعه یابد. در کلان شهری مانند تهران تنها 30 درصد از ترددها با نقلیه عمومی استفاده می شود که بیشتر آنها نیز دودزا هستند. این آمار در کنار وضعیت نامساعد ترافیک و آلودگی هوا بسیار نامطلوب است. بنابراین باید سهم حمل و نقل عمومی به خصوص ریلی بسیار افزایش یابد که این کار نیاز به تامین زیرساخت و اختصاص بودجه کافی و مدیریت شهری کارآمد دارد.

البته برخی معتقدند که این قطارهای شهری نیز نسبت به جمعیت امروز شهری مثل تهران نامناسب است و برخی شهروندی بعد از سفر خود دیگر مایل به استفاده از مترو نیستند. از جمله معایب این ناوگان عمومی کافی نبودن سیستم گرمایشی و سرمایشی است که باعث ناراحتی مسافران در فصول مختلف می شود.

ناوگان اتوبوس رانی که بخش مهم و عمده حمل و نقل عمومی محسوب می شود بر اثر فرسودگی کارایی لازم خود را از دست داده اند و به نوعی خارج از استاندارد لازم هستند و در واقع عامل اصلی آلودگی هوا به شمار می روند. همین امر باعث شده شهروندان از اتوبوس های درون شهری زیاد استفاده نکنند و بیشتر از ماشین های شخصی خود استفاده کنند. تمام این موارد نیاز به همکاری و تشکیل اتاق فکر به وسیله مسوولان دارد تا از مشکلات پیشگیری کرده یا درصورت بروز مشکل راه حلی درست برای آن بیاندیشند.

پژوهشم**9117**9131

انتهای پیام /*